maandag 30 juli 2007

Z.E.S. deel 1 in de winkel!

Hé, waarom zit je nog aan je computer? Ga bliksemsnel naar de (internet)boekwinkel, want Z.E.S. deel 1: 'Het spook van de vuurtoren' is er! Natuurlijk kwamen de boeken binnen toen ik op vakantie was, dus ik moest zelf ook nog een extra week wachten voordat ik ze kon vasthouden, maar nu is het dan eindelijk zover.

Het boek is zo'n 150 bladzijden dik geworden (inclusief de tekeningen). Als je dat terugrekent naar het oorspronkelijke manuscript, dan kom je uit bij 50 A4'tjes, volgetypt op regelafstand 1. Je kunt dus zeggen dat 1 A4'tje ongeveer 3 boekbladzijden in beslag neemt.

Toen ik begon aan deel 2 van Z.E.S. - 'Het vergeten graf'', dat in het najaar uitkomt - had ik die 50 A4'tjes in mijn hoofd: deel 2 moest toch minstens even lang worden als deel 1. Maar omdat ik aan het begin van een boek nooit zeker weet hoe het zal eindigen, is het altijd maar weer afwachten of dat lukt. En als je na een week schrijven nog maar 5 bladzijden hebt, dan lijken die 50 A4'tjes héél veel!

Gelukkig komt er bij mij na een tijdje altijd vaart in het schrijven, en moest ik bij 'Het vergeten graf' zelfs een paar bladzijden schrappen omdat het anders te lang zou worden!

Maar nu eerst allemaal naar de (web)winkel voor 'Het spook van de vuurtoren!'

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

maandag 9 juli 2007

Vlaams Filmpje

Vorig jaar nam ik voor het eerst deel aan de John Flandersprijs. Dat is een verhalenwedstrijd die ieder jaar door Uitgeverij Averbode wordt georganiseerd. De bedoeling is dat je een verhaal schrijft dat een boekje oplevert van zo'n 32 pagina's. Een jury van volwassenen beoordeelt alle inzendingen en kiest er een aantal uit die in de finale komen. Een kinderjury kiest uit die finalisten de winnaar. De winnaar krijgt de prijs, alle finalisten worden uitgegeven als 'Vlaams Filmpje'.


De Vlaamse Filmpjes zijn een begrip in Vlaanderen. De serie bestaat al sinds 1930 en er zijn sindsdien meer dan 3000 deeltjes verschenen! De verhalen kunnen overal over gaan. Ze worden geschreven door bekende en minder bekende auteurs. Sommige schrijvers beginnen met Vlaamse Filmpjes voor ze zich aan een 'groot' boek wagen. Anderen zijn juist bekend geworden dankzij hun Vlaamse Filmpjes.

Kortom, iedere auteur die in Vlaanderen gelezen wordt moet toch minstens één Vlaams Filmpje op zijn naam hebben staan!

Maar om terug te komen op die John Flandersprijs 2006: ik heb hem niet gewonnen, maar mijn verhaal was wél een van de acht finalisten. Dat betekent dus dat het uitgegeven wordt als Vlaams Filmpje, en wel in december 2007. Mijn verhaal heet 'Het verborgen level' en gaat over Len, die na een schoolreisje op een geheimzinnig kasteel in de ban raakt van een vreemd computerspel.

Vorige week kreeg ik de zetproef. Dat is de print van het boekje zoals het zal verschijnen. Als ik nog iets wil veranderen, is dit mijn laatste kans.

Laat ik het dus maar aandachtig nalezen. Het is tenslotte al bijna een jaar geleden dat ik het verhaal schreef! Zodra ik de tekeningen binnen heb, zet ik ze ook op deze blog.

Wil je het juryrapport over 'Het verborgen level' lezen, klik dan hier
Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

maandag 2 juli 2007

Ik moet je iets vertellen

Vorige week was ik in Deinze bij de presentatie van het nieuwe boek van twee Vlaamse collega-auteurs: Marc de Bel en Guy Didelez. Apart schrijven ze al knotsgekke boeken, dus wat ze met z'n tweeën produceren moet wel stof doen opwaaien. En dat deed het ook, vooral de titel dan. Het boek heet 'Alien' en gaat over Sander die verliefd wordt op een 'buitenaards mooi' meisje met de naam Alien. Of ze écht buitenaards is, tsja, dat is nog maar de vraag.

De naam 'Alien' was voor een groep oudercomités van protestants-christelijke basisscholen niet aanvaardbaar. Er komen namelijk geen aliens voor in de bijbel. In Nederland heet het boek nu 'Ik moet je iets vertellen'. Bovendien zijn er vloeken en zoenen uitgehaald - dat kon ook niet, volgens de christelijke groep.

Marc en Guy, én hun uitgever, zijn er niet zo blij mee. Dat kan ik me voorstellen. Iemand anders vertelt jou hoe jij je boek moet schrijven en wat er wel en niet in mag. Dat is niet leuk. Maar ja, je moet wel leven van je boeken. Dus geef je maar toe, want als die mensen je boek niet kopen, mis je een hoop lezers. Dat het zo moet is triest, maar in sommige gevallen helaas wel de realiteit.

Maar goed, dat alles mocht de pret niet drukken op de presentatie. Marc en Guy hadden zich in een zwemvest gehesen en gingen op een gammel vlot de vijver van recreatiepark De Brielmeersen op. Aan de kant stond iedereen te wachten tot ze het water in zouden donderen, maar dat deden ze niet!! Nou ja, een paar fikse regenbuien zorgden ervoor dat ze toch wel nat werden.... maar wij helaas ook!

Foto: Gianni Barbieux, Het Nieuwsblad 26/06/07

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.