maandag 29 oktober 2007

Ontmoeting in Amsterdam

Afgelopen woensdag waren Aline Sax (schrijfster van o.a. Mist over het strand, Wij twee jongens en Schaduwleven) en ik te gast in het kantoor van Clavis Uitgeverij in Amsterdam. Daar hadden we een afspraak met het leespanel van kinderboekhandel De Speelboek uit Amersfoort. Op vraag van eigenaar John van De Speelboek lezen deze kinderen boeken uit zijn collectie en geven er op de website van de winkel commentaar op. Echte gemotiveerde lezers dus met een duidelijke mening over boeken. Dat beloofde een leuk gesprek te worden.

Onze reis naar Amsterdam was er een met hindernissen. Ik nam om 9 uur 's morgens de bus om rond 10 uur op het Centraal Station van Antwerpen Aline en Iris, onze uitgever, te ontmoeten. Daar hoorden we dat de trein naar Amsterdam vanaf Berchem zou vertrekken. Wij dus op een trein naar Berchem, en toen bleek dat de aansluiting naar Amsterdam een half uur vertraging had.

Om tien over elf zaten we dan toch in de trein richting Amsterdam, waar we kennis maakten met een Zuidafrikaanse meneer die onze Nederlandse accenten (van Noordbrabants tot Antwerps) erg interessant vond. Wij het zijne trouwens ook.

In Amsterdam misten we nét het veerpontje over het IJ. Wachten op het volgende dus, in de snijdende herfstwind. Op de lichtkrant met het uurrooster zagen we tot onze schrik '14.00' verschijnen, dus wij vreesden al dat we drie kwartier moesten wachten. Tot een minuut later '13.00' verscheen, en even later '12.00'. We dachten dat de lichtkrant van slag was, tot Aline met de intelligente opmerking kwam dat het minuten waren die aftelden... Slimme mensen hè, die boekenwurmen!!

Uiteindelijk kwamen we rond 14.00 uur bij Clavis aan. Nét voor de groep van de Speelboek, dus tijd om te eten was er niet meer. Maar de ontmoeting die volgde maakte veel goed. Aline was al gauw verwikkeld in een levendig gesprek met de 13plussers, en ik mocht aan tafel met de 10-12 jarigen. De kids waren enthousiast, wisten heel goed te vertellen wat ze wel en niet goed vonden aan boeken en... oef... ze vonden Z.E.S. allemaal erg leuk en konden niet wachten tot deel 3 uitkwam! Ik zei dat ze toch nog even geduld moesten hebben, want deel 3 staat pas gepland voor zomer 2008 en ik heb er nog maar 10 bladzijden van geschreven...

Om vijf uur moesten we rennen voor de trein en lieten we die arme Clavis-medewerkers noodgedwongen met de lege glazen en kopjes, open flessen, snoeppapiertjes en stapels boeken zitten... Gelukkig hadden we deze keer geen vertraging en om negen uur 's avonds was ik weer thuis. Ik was in totaal negen uur onderweg geweest voor een ontmoeting van drie uur... Maar ach, de reis was gezellig, het contact met het leespanel erg leuk, en bovendien had ik het kantoor van Clavis nog nooit gezien. Ze zitten in hetzelfde pand als een televisiemaatschappij. Je kunt dus af en toe bekende Nederlanders spotten. En jawel hoor... toen we na de afspraak richting uitgang liepen, botsten we bijna tegen Katja Schuurman op.

Moest ik aan Vlamingen Iris en Aline toch wel uitleggen wie dat was zeker.... zo zie je maar: roem is betrekkelijk!

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

maandag 22 oktober 2007

Kinderboekenweek, maar dan in Shanghai

Vorige week kreeg de Kinderboekenweek een erg leuk staartje. Terwijl in Nederland leerlingen, leerkrachten, scholen en bibliotheken zaten uit te puffen van alle drukte, was aan de andere kant van de wereld een juf onvermoeibaar bezig haar klas enthousiast te maken voor 'Sub rosa, boeken vol geheimen'.

Juf Ilse geeft les aan De Oranje Draak, een Nederlandse school in de Chinese stad Shanghai. Ze is een hele lieve juf en een goede vriendin van mij. Ze had het idee opgevat om via de webcam een 'klassenbezoek' te organiseren en op die manier betrokken te zijn bij de Kinderboekenweek in Nederland.

Na de zomervakantie in Nederland was ze daarom met een stapeltje van mijn boeken naar Shanghai teruggekeerd, had de directie van de school overtuigd, en was aan de voorbereiding begonnen.

De grote dag was 17 oktober om 16 uur in Shanghai, 10 uur in Nederland. Om half 10 probeerden we de internetverbinding uit. Dat was nog niet zo eenvoudig: eerst kregen ze in Shanghai geen beeld van mijn webcam, toen was het geluid onverstaanbaar en op den duur viel de verbinding helemaal weg.
Maar uiteindelijk kwam het toch nog goed, en mochten de leerlingen van De Oranje Draak (sommigen compleet met oranje-rood-wit-blauwe pet!) om de beurt hun vragen inspreken bij de webcam op de laptop van juf Ilse. Door de toch wat moeizame verbinding bleef de virtuele ontmoeting beperkt tot een kwartiertje, maar het was wel een van de bijzonderste klassenbezoeken die ik ooit heb mogen doen!

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

maandag 15 oktober 2007

Kinderboekenweek 4

Op zondag 14 oktober werd de Kinderboekenweek feestelijk afgesloten met de Kinderboekenmarkt in Den Haag. Op zo'n markt zit je niet alleen om te signeren, maar ook om praatjes te maken met lezers, met de mensen van de uitgeverij, en met andere schrijvers. Je ontmoet mensen die je maar een paar keer per jaar ziet, en er is plaats voor interessante nieuwe ontmoetingen.

Een van die inspirerende ontmoetingen was die met Sanne te Loo. Zij gaat de tekeningen maken bij mijn nieuwe verhalenbundel over Jens, een ondeugend zesjarig jongetje, en zijn Chinese vriendinnetje Lin. Ze vertelde me dat ze er superveel zin in had en dat vond ik natuurlijk hartstikke leuk. Ik heb alle vertrouwen in haar, want de eerste schetsen heb ik al gezien en die waren grappig, lief en vertederend tegelijk.


In Den Haag stond ik ook voor het eerst 'in het echt' tegenover Jan Terlouw, de schrijver van het boek 'Koning van Katoren'. Aan dat boek heb ik mooie herinneringen uit de tijd, meer dan dertig jaar geleden, dat mijn meester van de vijfde klas het voorlas. De meester kon heel goed voorlezen, en als hij 'Koning van Katoren' ter hand nam, zaten wij binnen de kortste keren met rode oortjes en muisstil te luisteren naar de spannende avonturen van Stach, de dappere grote jongen (want hij was al zeventien, en wij nog maar elf) die uiteindelijk koning werd. Zo'n boek kunnen schrijven, dat was toch wel een van de geweldigste dingen die bestonden, vond ik toen.

Nooit gedacht dat ik nog eens oog in oog met Jan Terlouw zou staan... en al helemaal niet dat dat zou gebeuren als 'collega-schrijver'.

Hoewel hij natuurlijk nog wel een paar Gouden Griffels voorligt...

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

vrijdag 12 oktober 2007

Kinderboekenweek 3

Op donderdag 11 oktober was ik weer in Middelburg. Deze keer ging de reis naar basisschool Het Springtij. Ik moest even zoeken (ik moet het in de auto nog altijd doen met AnneriekAnneriek in plaats van TomTom), maar tenslotte kwam ik in een rustig straatje in een buitenwijk van de stad terecht, waar tussen het groen zowaar een schoolgebouw lag.

Ik werd hartelijk ontvangen in de klas van meester Emiel. Daar hingen schitterend ingekleurde vuurtorenkleurplaten op het bord, en 'Het spook van de vuurtoren' stond al klaar. Meester Emiel had al meer dan de helft voorgelezen, en iedereen was erg benieuwd hoe het verder ging.

Maar eerst moesten de vragen beantwoord worden die de leerlingen hadden voorbereid. Van al dat praten kreeg ik dorst, en ik wilde een slokje nemen van het water dat me was aangeboden. 'Niet doen,' waarschuwde een van de jongens, 'dat water is vies.' 'Nee', zei een meisje, 'het water is niet vies, maar het glas. Dat komt van de afwasmachine. Van het afwasmiddel.'

Ik probeerde het toch maar, en gelukkig viel het allemaal nogal mee. Aan het eind van de les ging ik gezellig met de hele klas op de foto, en toen was het op naar de volgende klas.

Ook daar kreeg ik een spervuur van vragen op me af. Een jongen vroeg of ik echt in spoken geloofde en wat denk je dat het antwoord was? 'Natuurlijk geloof ik in spoken! Jij niet?'

Na het voorlezen mocht ik, als eerste schrijver, het leeslogboek van de kinderen signeren, en toen was de tijd alweer om. Bedankt, kinderen, meesters en juffen van Het Springtij!

O ja, ik hoorde dat de school waarschijnlijk afgebroken wordt. De school heeft de watersnood in 1953 meegemaakt. Het zoute zeewater is in de muren getrokken en daar hebben ze nu nog altijd last van, vertelden de kinderen.

Hé, zit daar niet een verhaal in?

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

dinsdag 9 oktober 2007

Kinderboekenweek 2

Maandag 8 oktober was ik te gast op basisschool Ingelosenberghe in Sint-Jansteen, in de groepen 7, 7/8 en 8. Natuurlijk ging het over 'sub rosa' en over de geheimen in mijn boeken.

Ik vroeg aan de leerlingen of ze het moeilijk vonden om een geheim te bewaren. Sommigen zeiden heel stellig dat ze een aan hen toevertrouwd geheim nóóit verklappen, anderen gaven toe dat het soms ook wel moeilijk is om je mond niet voorbij te praten.

Zo was er een jongen bij die bijna verklapt had dat zijn vader voor zijn moeder een verrassing had bedacht voor hun 20e trouwdag. Maar gelukkig kon hij zich nog inhouden.

Ik las ook een stukje voor, in groep 8 o.a. uit 'De man in de modder', waar het gaat om het vreselijke geheim dat de opa van Thomas al zestig jaar met zich meedraagt. In de andere klassen ging het vooral om 'Het spook van de vuurtoren' en 'Het vergeten graf'. Dat laatste was wel erg speciaal, want ik las eruit voor terwijl het boek nog niet in de winkel lag. Dat was een echte primeur.

Groep 7/8 had een heleboel vragen voorbereid, en voor we er erg in hadden snerpte de schoolbel door het gebouw. Snel snel nog wat handtekeningen uitdelen, en toen was de middag weer voorbij.

Ingelosenberghe, bedankt voor jullie enthousiasme!

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

maandag 8 oktober 2007

Kinderboekenweek 1

De kinderboekenweek is weer begonnen! Het thema is 'sub rosa, boeken vol geheimen'. Een thema waar ik me prima bij thuisvoel, want in de meeste van mijn boeken is wel een of ander geheim op te lossen. Zo ook in 'Het vergeten graf', deel 2 uit de serie Z.E.S., dat als het goed is vandaag van de persen rolt.

Het afgelopen weekend stond helemaal in het teken van de kinderboekenweek. Op vrijdag was ik in de VVV van Breskens om 'Het spook van de vuurtoren' te signeren.

Op zaterdag zat ik, samen met Rob Ruggenberg, Floortje Zwigtman, Johanna Kruit, Anneke Wiltink, Sjaak Vane, Ben Slingenberg, André Sollie, Martinus van de Kam, Dorothé Venselaar en illustratrice Femke Gerestein, op de schrijversmarkt van boekhandel de Drvkkery in Middelburg. Daar was het gezellig druk, en het was erg leuk dat Richard Thiel, beheerder van jeugdboekensite Kjoek, ook nog even langskwam.

Op zondagochtend waren Wouter Tulp, die de tekeningen maakt bij Z.E.S., en ik te gast in de studio van Omroep Zeeland Radio. Het was een primeur, want Wouter en ik hadden elkaar nog nooit 'in het echt' gezien. Dat vond presentatrice Anke Tanihatu erg bijzonder, maar wij legden haar uit dat het helemaal niet zo raar is dat een schrijver en illustrator alleen contact 'op afstand' hebben. Met de mail stuur je tekeningen immers zó heen en weer!

's Middags waren Wouter en ik in Galerie T in Middelburg, in het kader van de Kunst- en Cultuurroute. Galeriehoudster Lia Hector verwende ons helemaal te pletter met broodjes, eierkoeken, krentenbollen, thee en wel tien soorten cake. Terwijl de galerie uitpuilde van het volk, werden Wouter en ik geïnterviewd door Cool FM, de lokale radio op Walcheren.

Mijn dag kon helemaal niet meer stuk toen Wouter mij de originele tekeningen van Amber, Izmet, Lars, Margot, Gina en Daan cadeau deed, prachtig ingelijst en al. Dank je wel, Wouter!!!

Na afloop gingen we nog even kijken bij Rob Ruggenberg en zijn illustrator Martijn van der Linden, die aan de overkant van het water in Galerie Holstein te vinden waren.

Wouter moest toen helaas naar huis, maar Martijn, Rob en zijn vrouw en mijn man en ik zijn nog lekker uit eten geweest in Middelburg.

Dat was een goed begin van de kinderboekenweek!

Wil je weten wat Wouter, Rob en Martijn allemaal voor moois maken? Klik dan op de links in het lijstje hiernaast.

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

maandag 1 oktober 2007

Aan het strand van Cadzand

Afgelopen zaterdag was ik in Cadzand om 'Het spook van de vuurtoren' te promoten. Ik zat in de VVV op de boulevard, waar ik schandalig verwend werd met koffie en gebak, dus je hoorde mij niet klagen. Aan het begin van de dag was het verschrikkelijk regenweer, maar later brak de zon gelukkig door en werd de aanloop in de VVV wat groter.

Ik kreeg ook bezoek van een oude schoolvriendin van mij, Sabine, en haar dochter Paulien. Van Paulien kreeg ik een heel lief kaartje waarop ze schreef dat ze zich altijd gelukkig voelde als ze een boek van mij las. Dank je wel Paulien, een schrijver kan zich niets méér wensen!

Het leuke van signeren vlak bij het strand is natuurlijk dat je na afloop lekker op het terras van een strandpaviljoen iets kunt gaan drinken. Aangezien het weer intussen zodanig was opgeklaard, gingen Sabine en ik dat ook doen. Het was vloed en het waaide behoorlijk, zodat de golven tot vlak onder het terras van het paviljoen sloegen. De zon op mijn gezicht, de wind in mijn haren, zicht op zee, een wit wijntje binnen handbereik en aangenaam gezelschap, ja, het leven was goed daar in Cadzand.

En vandaag kreeg ik een leuk bericht van Clavis Uitgeverij: 'Het spook van de vuurtoren' is nog maar een paar maanden oud, maar de eerste druk is nu al bijna uitverkocht. Misschien wordt dit dus wel mijn eerste tweede druk! Joepie!

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.